ตัวฉันก่อนหน้านี้...
posted on 06 May 2008 16:17 by jowkun in Diary
ก่อนที่จะเป็นฉันในวันนี้...ฉันทำอะไรนะ...
ก่อนที่จะทำงาน...ฉันคือนิสิตนักศึกษาบ้าๆบอๆคนหนึ่ง ที่เรื่องเล่นจริงจังกว่าเรื่องเรียน
ก่อนที่จะเข้ามหาลัย...ฉันคือ เด็กม.6 เตรียมเอ็นสะท้าน ที่วันๆ อ่านหนังสือไปได้แค่วันละ 3 บรรทัด ก็หลับปุ๋ย
ก่อนที่จะเป็นเด็กเตรียมเอ็น...ฉันคือเด็ก ม.ปลาย ที่เรียนในแผนกศิลปะ แต่วาดภาพ ไม่เป็นสัปปะรดเลย
ก่อนที่จะเป็นเด็ก ม.ปลาย...ฉันคือเด็กหัวทึบ ที่สอบไม่ติดที่ไหนสักที จนพ่อแม่ต้องแบกหน้าไปขอความเห็นใจจาก ผอ. โรงเรียนแห่งหนึ่ง
ก่อนที่จะเป็นเด็กโรงเรียนคริสต์...ฉันคือเด็กโรงเรียนเล็กๆ ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่จำต้องย้ายมาเพราะน้องมันดันสอบติด ป.1 ที่นี่
ก่อนที่จะเป็นเด็กประถม...ฉันคือเด็กอนุบาลชีพจรรองเท้า ที่จำต้องทนเรียนอนุบาล 1 อยุ่ 3 ปี ใน 3 โรงเรียน
ก่อนหน้านั้น...ฉันเป็นอย่างนี้
แต่มันคือทั้งหมดหรือยังนะ...ไม่ใช่สิ...ยังมีอีก
ก่อนที่จะทำงาน...ฉันคือนิสิตนักศึกษา ที่ช่วยงานกิจกรรมอย่างสม่ำเสมอ แต่ก็ไม่ได้ทิ้งเรื่องเรียนเลยแม้แต่น้อย
ก่อนที่จะเข้ามหาลัย...ฉันคือ เด็กม.6 ที่สามารถเอ็นติดที่มหาวิทยาลัยบูรพาได้ด้วยความสามารถของตัวเอง (ถึงจะมั่วบ้างก็เถอะ)
ก่อนที่จะเป็นเด็กเตรียมเอ็น...ฉันคือเด็กที่เพื่อนๆ เลือกให้เป็นประธานนักเรียนรองจากเด็กห้องวิทย์ (ทั้งๆที่มันมาจากการเลือกแกล้งกันก็เถอะ)
ก่อนที่จะเป็นเด็ก ม.ปลาย...ฉันคือเด็กที่ไม่เคยเศร้าเสียใจกับความผิดหวังที่ตัวเองได้รับเลย
ก่อนที่จะเป็นเด็กโรงเรียนคริสต์...ฉันคือเด็กโรงเรียนเล็กๆ แต่งกลอนได้เก่งมาก ทั้งๆที่ไม่เคยมีคนสอน
ก่อนที่จะเป็นเด็กประถม...ฉันคือเด็กอนุบาลที่มีความสุขและอยากรู้อยากเห็นมากมายเสียเหลือเกิน
ก่อนที่จะมาถึงวันนี้มีทั้งเรื่องดีและเรื่องไม่ดี
คนเรามันก็อย่างนี้ล่ะ อยู่ที่ว่าจะมองเช่นไร จะเลือกมองมุมที่ดี หรือมุมที่ไม่ดี ก็เท่านั้นเอง
ผมยอมรับว่าชอบคิดถึงตัวเองในแง่ลบบ่อยๆ แต่เมื่อเริ่มมองในแง่บวก ก็พบว่าตัวเองมีส่วนที่ดีอยู่บ้างเหมือนกัน
คิดแล้วก็มีกำลังใจขึ้นมา แล้วก็คิดเสียว่าเรื่องไม่ดีก็คือบททดสอบของชีวิตที่ช่วยให้เราแข็งแกร่ง
จนปัจจุบันนี้ แม้จะต้องพ่ายแพ้ และล้มประดาตายอีกสักกี่ครั้ง ก็ไม่เป็นอะไรแล้ว
มันก็แค่เสียใจ แต่ก็ไม่เสียศูนย์... ก็แค่ลุกขึ้น ปัดฝุ่น แล้วก็ก้าวเดินต่อไป...
ดีใจจังที่ชีวิตนี้มีความสุข มีคนที่รักเรา และมีคนที่เรารัก
มีคนคอยให้กำลังใจ และมีคนที่เราคอยเป็นกำลังใจ
แต่อย่างไร ก็อยากเติบโตมากกว่านี้ อยากจะยืนในหมู่ดาว มากกว่าจะนั่งดูดาว
ยังไงก็จะพยายามต่อไป พยายามจนถึงที่สุด อย่างน้อยก็เพื่อขอบคุณตัวเราเอง
ที่สอนให้เราได้เรื่องรู้ในหลายๆเรื่อง
เอาล่ะ...เรามาพยายามกันต่อไปนะ...ตัวตนของฉัน...เพื่อทุกคน...และเพื่อตัวฉันเอง...
ปล. เดี๋ยวค่ำๆ จะมาลงดวงยิปซีให้นะครับ ตอนนี้ยังไม่พร้อม โทษทีที่ล้าช้าคับ ขออภัย
edit @ 6 May 2008 16:50:10 by Jowkun
ชีวิตคนเรามันก็ทั้งวันที่ดีและวันที่ร้าย ก็ขึ้นอยู่แค่ว่าเราจะเลือกเก็บมุมไหนไว้ในความทรงจำ
เหรียญยังมีสองด้าน ชีวิตยังมีสองมุม ทางข้างหน้าก็ยังมีให้เลือกเดิน แล้วจะกลัวอะไร กับแค่ชีวิตเดียว จริงมั้ยคะ^^
อ่านที่พี่เขียนว่าเรียนไปทำกิจกรรมไปแล้วก็นึกขำ ย้อนมองตัวเอง ตรูเองก็บ้ากิจกรรมมากกว่าเรียนนี่หว่า55+
ถึงจะสอบผ่านแบบรอดหวุดหวิดมาก็เถอะ แต่ก็ยังรักทำกิจกรรมอยู่ดี มีคนเคยสอนไว้ กิจกรรม เป็นการเรียนรู้นอกตำรา ไม่มีให้อ่าน ไม่มีให้ท่อง พลาดแล้วพลาดเลย เพราะงั้น ไม่เสียดายคะแนนที่หายไปหรอก ถ้ามันแลกมากับประสบการณ์ที่คุ้มค่า
ป.ล. แอบสังเกตว่าพี่เจ้าคุณพักนี้เขียนอะไรแนวนี้บ่อย จิตตกหรือเปล่าคะพี่ ดูเหมือนพี่ไม่ค่อยสบายใจเลยอ่า
#1 By Meiyo on 2008-05-07 21:13